μια ανθολογία των ποιημάτων του Τόλη Νικηφόρου με εικόνες της Τζούλιας Φορτούνη

αn anthology of Tolis Nikiforou's poems with pictures by Julia Fortouni.

μια άτυχη ζαριά




                                                                 τι όνειρο ήταν κάποτε
                                                                          τι πάθος
                                                                 η περιπέτεια της ζωής
                                                                η γνώση πάνω απ’ όλα
                                                                     να ταξιδέψουμε
                                                                     να ερωτευτούμε
                                                            ν΄ ανακαλύψουμε τον κόσμο

                                                               πενήντα χρόνια αργότερα
                                                                   με όλα όσα ζήσαμε
                                                                με αιώνια αναπάντητα
                                                            τα εφηβικά μας ερωτήματα
                                                     και με τη φλόγα που δεν λέει να σβήσει
                                                            δεν έχουμε καταλάβει τίποτα
                                                                  υπήρξαμε ένα τίποτα
                                                                       μια σύμπτωση
                                                                           ένα λάθος
                                                                       ή ένα παραμύθι
                                                       που ψιθυρίζει η θάλασσα στην άμμο
 
                                                      ένα παιχνίδι με σημαδεμένη τράπουλα
                                                                      μια άτυχη ζαριά

                                                  (από τη συλλογή Φλόγα απ' τη στάχτη, 2017)

ασκήσεις ματαιότητας




                                                              μοναχικός και αδύναμος
                                                                γράφω μάταιες λέξεις
                                                            λέξεις βουβές και χάρτινες
                                                     για κείνους που μιλάνε άλλη γλώσσα
                                                    εκείνους που δεν ξέρουν να διαβάζουν

                                                           γράφω για τους απόκληρους
                                                          και για τους καταδικασμένους
                                                               γράφω αν και γνωρίζω
                                                               πως η οδύνη ακυρώνει
                                                           κάθε συνδυασμό των λέξεων
                                                                  κάθε αθώο ποίημα
                                                 κι όταν ακόμη εκείνο σφίγγει τη γροθιά του

                                                       κι όταν ακόμη ανώφελα δακρύζει

                                             
                                                (από τη συλλογή Φλόγα απ' τη στάχτη, 2017)

ολάνθιστη



                                                                    μ’ ένα εξαίσιο χάραμα στα μάτια
                                                                     να ερχόσουν σαν το πρώτο φως
                                                                    μέσα απ’ τον δαίδαλο του χρόνου
                                                                   να πρόβαλε ολάνθιστη η αθωότητα
                                                                  με το δειλό χαμόγελο της προσμονής
                                                         
                                                                                            ανέγγιχτη
                                                                                             μαγική
                                                                                        εκθαμβωτική
                                                         
                                                                   να ερχόσουν πάλι ευλογία του έρωτα
                                                               εδώ και χρόνια πια λησμονημένη άνοιξη

                                  
                                                                  (από τη συλλογή Φλόγα απ΄' τη στάχτη, 2017)


στον ουρανό της μνήμης μου



                                                                                    είδα
                                                                  στο Hyde Park τους κρόκους
                                                                     ν’ ανθίζουν εκθαμβωτικά 
                                                                            μέσα στο χιόνι
                                                            από τα βάθη της Ασίας ένας άγνωστος
                                                         στην Κόκκινη Πλατεία μου έσφιξε το χέρι
                                                                  με χτύπησε φιλικά στην πλάτη
                                                                                απρόσμενα
                                                            σε κάποιο πεζοδρόμιο της Θεσσαλονίκης
                                                             ένα γατάκι τρίφτηκε στο παντελόνι μου

                                                                           πολύτιμες στιγμές
                                                                σκόρπιες στα χρόνια και τον κόσμο
                                                                    το πιο φωτεινό όμως αστέρι
                                                                    στον ουρανό της μνήμης μου
                                                               είναι το πρόσωπό σου στο παράθυρο

                                                                    πέρα μακριά μες στο σκοτάδι
                                                               να μου χαμογελάς και να μου γνέφεις
                                                                  καθώς γύριζ’ αργά απ’ το γραφείο
                                                              έρημος σ’ έρημους δρόμους στο Λονδίνο

                                                 
                                                           (από τη συλλογή Φλόγα απ' τη στάχτη, 2017)

άγρια φυτά στην έρημο του κόσμου


                                                                     παράξενα πλάσματα

                                                                           αμετανόητα
                                                           να γράφουν με σπασμένα δάχτυλα
                                                            να τραγουδούν με κομμένο λαιμό

                                                                     παράξενα πλάσματα
                                                                           ασυμβίβαστα
                                                                   ταχυδρομικά περιστέρια
                                                                        σε χώρα κυνηγών
                                                                  μικρά θερμαντικά σώματα
                                                                 στην επικράτεια των πάγων

                                                               μαντατοφόροι μιας αθωότητας
                                                                        που αιώνες τώρα
                                                                 αναπέμπει νότες μουσικής
                                                                    σ’ ένα χαμένο ουρανό

                                                                μικρά δακρυσμένα αδέρφια
                                                          άγρια φυτά στην έρημο του κόσμου


                                                   (από τη συλλογή Φλόγα απ' τη στάχτη, 2017)