μια ανθολογία των ποιημάτων του Τόλη Νικηφόρου με εικόνες της Τζούλιας Φορτούνη

αn anthology of Tolis Nikiforou's poems with pictures by Julia Fortouni.

στον δρόμο για το πουθενά



                                                                              κουρασμένα
                                                                              απελπισμένα
                                                                              ανεπιθύμητα
                                                                         θλιμμένα χελιδόνια
                                                                              χωρίς φωλιά
                                                                                   άνοιξη
                                                                                   ουρανό

                                                                       παιδιά της προσφυγιάς
                                                                               στη θάλασσα
                                                                                  σε βάρκες
                                                                                  σε σκηνές
                                                                    όπως κάποτε οι γονείς μας
                                                                     κάποτε οι παππούδες μας

                                                                          παιδιά στον δρόμο
                                                                             για το πουθενά
                                                                                η αθωότητα
                                                                           η ελπίδα όλων μας
                                                                       ένα κουρέλι σκαλωμένο
                                                                  σ’ αγκαθωτά συρματοπλέγματα

                                                        (από τη συλλογή Φλόγα απ' τη στάχτη, 2017)

ονειροφαντασία θνητού


                                                        όταν στερέψουν κάποτε οι πηγές
                                                       κι εξατμιστεί η θάλασσα δακρύων
                                                            θα αναδυθεί μέσα στο φως
                                                                μια χώρα ευτυχισμένη

                                                        θα έχουν ήδη εξοριστεί για πάντα
                                                                ο πόνος και ο θάνατος
                                                             σ’ έρημο γαλαξία μακρινό
                                                            και δίκαια πια η χώρα αυτή
                                                                θα ονομάζεται πατρίδα

                                                    μετά το ατέλειωτο ταξίδι στο σκοτάδι
                                                στην προκυμαία θα εμφανιστούν και πάλι
                                                            οι  αγαπημένοι μας νεκροί
                                                       ακέραιοι και φωτεινοί όπως τότε

                                                              κι όλοι μαζί θα γίνουμε
                                                          εξαίσια ποίηση και μουσική
                                                      όχι όπως παλιά γραμμένη με αίμα
                                                                  μα με την έκσταση
                                                         τα θαμπωμένα μάτια εκείνων
                                                που επιτέλους επιστρέφουν στην πατρίδα

                                              (από τη συλλογή Φλόγα απ' τη στάχτη, 2017)

στάση ζωής



                                                               να αποδεχτείς τη ματαιότητα
                                                                    το σκοτεινό μηδενικό
                                                    που καθημερινά στα βήματά μας ενεδρεύει

                                                             να ζήσεις πάντα διψασμένος
                                                             ερωτευμένος με τα θαύματα
                                                           λες κι είσαι δεκαοχτώ χρονών
                                                             λες και δεν πρόκειται αύριο
                                                                 να γίνουν όλα στάχτη
                                                                   ή ακριβώς γι’ αυτό

                                                            όχι λοιπόν στη ματαιοδοξία
                                                                και ναι στα εκστατικά
                                                                στα θαμπωμένα μάτια
                                                           ναι στο μολύβι που επιμένει
                                                              ένα μολύβι που πεθαίνει
                                                                      ανυπότακτο

                                               (από τη συλλογή Φλόγα απ' τη στάχτη, 2017)


το άγριο θηρίο της μοναξιάς



                                                       ανοίξτε την καρδιά σας στα παιδιά
                                                          στον διπλανό και τον απέναντι
                                                                       στ’ αδέσποτα
                                                         σε κάθε μικρό κι ανυπεράσπιστο

                                                             μη φοβηθείτε τη διάψευση
                                                              την πιθανή απογοήτευση
                                                                 κι αυτή την προδοσία

                                                      ανοίξτε την καρδιά σας στον κόσμο
                                                                 τρυφερή κι ευάλωτη
                                                        με τη βαθύτερή της όμως δύναμη
                                                                         απόρθητη

                                                               με μια ανοιχτή καρδιά
                                                  φονεύεται το άγριο θηρίο της μοναξιάς

                                              (από τη συλλογή Φλόγα απ' τη στάχτη, 2017)