μια ανθολογία των ποιημάτων του Τόλη Νικηφόρου με εικόνες της Τζούλιας Φορτούνη

αn anthology of Tolis Nikiforou's poems with pictures by Julia Fortouni.

Τα 50+ αγαπημένα μου ποιήματα ... 80ο - Όρθιος




                                                            σαν να μην ήταν το παιχνίδι
                                                                 απ’ την αρχή στημένο

                                                                σαν να νικούσε κάποτε
                                                                  τον θάνατο η αγάπη

                                                                    σαν ν’ αχνοφέγγει
‘                                                              κεί στο βάθος η πατρίδα

                                                                          όρθιος
                                                         στο μονοπάτι προς μια κορυφή
                                                                  που δεν υπάρχει

                                                                          όρθιος
                                                               περήφανο ένα τίποτα
                                                              στην άβυσσο της λήθης


                                      (από την προς έκδοση συλλογή Φλόγα απ' τη στάχτη)
 

Τα 50+ αγαπημένα μου ποιήματα ... 79ο - να είσαι καλός




                                                                    κάτι σαν άγγιγμα ή χαμόγελο
                                                                             κάτι σαν φύλλο

                                                                              να είσαι καλός
                                                                             ανυπεράσπιστος
                                                                       μπροστά στην αθωότητα
                                                                                  εκστατικός
                                                                           μπροστά στο θαύμα
                                                                     αιώνια πιστός στην ουτοπία

                                                                     στη χώρα που δεν έχει δρόμο
                                                                     στον δρόμο που δεν έχει τέλος
                                                                     στο τέλος που δεν έχει ελπίδα

                                                                                να είσαι καλός


                                                                        (από την προς έκδοση συλλογή Φλόγα απ' τη στάχτη)



Λάμπουν σαν δάκρυα τα Χριστούγεννα

                                                          

                                                                                  ένας μικρός Χριστός
                                                                                  γεννιέται πάλι αύριο
                                                                                    μόνος στον κόσμο
                                                                                  ένας μικρός Χριστός
                                                                         που ζωγραφίζει θαμπά στο τζάμι
                                                                                   δέντρα για τα παιδιά
                                                                                  καράβια για τα όνειρα
                                                                                ένα παραμύθι της αγάπης
                                                                                 για τους απελπισμένους

                                                                                            παραμονή
                                                                          και τα χιλιάδες φώτα της πλατείας
                                                                         στα μάτια του λάμπουν σαν δάκρυα



                                                                 (από τη συλλογή Γαλάζιο βαθύ σαν αντίο, 1999)

Τα 50+ αγαπημένα μου ποιήματα ...78ο - πεπρωμένο


                                                                                 σε μια ρωγμή του τοίχου
                                                                                σε μια σχισμή του βράχου
                                                                                   στην έρημο άγριο φυτό
                                                                                 να ζήσω ήμουν ταγμένος
                                                                                           και ν' ανθίσω

                                                                                  με τα ελάχιστα της γης
                                                                                και τα πιο λίγα τ' ουρανού
                                                                                      με το βαθύ γαλάζιο
                                                                                          και το κόκκινο
                                                                                     με το δικό σου χνώτο

                                                                                     να φλέγομαι ταγμένος
                                                                             να φλέγομαι και να ονειρεύομαι
                                                                                 με όλες τις αισθήσεις μου
                                                                                         με την ψυχή μου

                                                                            θα 'ναι δικός μας αύριο ο κόσμος

                                                                     (από τη συλλογή Φωτεινά παράθυρα, 2014)

Τα 50+ αγαπημένα μου ποιήματα ... 77ο - το ωραίο ψέμα





                                                                    κοιτάζω εκστατικά
                                                                τα θαύματα του κόσμου
                                                      σκόρπια στα καθημερινά μου βήματα
                                                                κρυμμένα στ’ ολοφάνερο
                                                             σε αυτονόητο μεταμφιεσμένα

                                                                   κοιτάζω εκστατικά
                                                              τα μυστικά και θαύματα
                                                            ηδονικά διαβάζω λέξη-λέξη
                                                          το αιώνιο παραμύθι της ζωής
                                                           κι εγώ ταγμένος να προσθέτω 
                                                                    μια φράση εδώ
                                                                ένα στίχο παρακάτω
                                                                σαν έτσι να εξορκίζω
                                                             τον πόνο και τον θάνατο

                                                     σαν έτσι να πιστεύω το ωραίο ψέμα
                                                             ένα χάδι ή ένα χαμόγελο
                                                        πριν σβήσουν όλα στο σκοτάδι


                                                                 (από τη συλλογή Φωτεινά παράθυρα, 2014)

Τα 50+ αγαπημένα μου ποιήματα ... 76ο - Για πάντα



                                                             ένα ανοιξιάτικο λουλούδι
                                                        μέσα από τη σχισμή του βράχου
                                                                    μία παρήγορη
                                                        μια συγκινητική ψευδαίσθηση
                                                             πάνω απ’ την άβυσσο

                                                                το ξέπνοο θήραμα
                                                                    όταν για λίγο
                                                              αναζητά τη θαλπωρή
                                                             σε καταφύγιο μυστικό

                                                     όταν σ’ ένα κρυστάλλινο ποτήρι
                                                                χωράει η θάλασσα
                                                          στα μάτια σου ο ουρανός
                                                     και στην καρδιά το πεπρωμένο

                                                        όταν τον θάνατο η αγάπη
                                                   σε επιτύμβια στήλη υπερβαίνει

                                                  χαμογελάνε μελαγχολικά οι θεοί
                                                              μες στην ομίχλη
                                                         σαν να ζητάνε εκείνοι
                                                          τη δική μας επιείκεια

                                    (από τη συλλογή Φωτεινά παράθυρα, 2014)